Mój mały jacht opłynąć chce ten świat

Przez bezkres mórz – zupełnie sam,

Jak biały ptak, co zdaje się na wiatr

I frunie wprost do nieba bram.

Wszystko, czego nie znałem, czego było brak,

Teraz wreszcie tylko moje jest!

Wszystko, czego nie znałem, czego było brak,

Mam dzisiaj dla siebie

I nigdy już nie oddam, nikomu nie oddam – nie!

Ruszyłem w rejs nie wiedząc, gdzie jest port,

By płynąć wciąż w najdalszą dal

I nie wiem dziś, co znaczy brzeg i ląd,

Ukryty gdzieś za ścianą fal.

Wszystko, czego nie znałem...

Któregoś dni, gdy zabraknie mi już sił,

A wiatru płacz przypomni dom,

Powrócę tam, gdzie jasne słońce lśni,

Pod stromy dach rodzinnych stron!

Wszystko, czego nie znałem...^[2]