Waniuszy gdzieś znad Wołgi,

Jaśkowi gdzieś znad Wisły

w światowej drugiej wojnie

wojować wspólnie przyszło.

Niejedną minę razem

chłopaki rozbroili.

Raz pada sokół w locie

i saper raz się myli.

Mówili więc żołnierze

w uszankach i z gwiazdami:

„Idut dwa Wania wmiestie,

Idut wsio piered nami.”

Mówili więc żołnierze

w uszankach i z orłami:

„Dziś można iść bezpiecznie,

dwa Jaśki są przed nami”.

Pisali białym wapnem:

„Min niet”, „Rozminowano”...

I doszli do Berlina,

choć ogniem ich witano.

Po dziś dzień pamiętają

bezdroża, wsie i miasta

saperów dwóch, jak braci,

Waniuszę oraz Jaśka.