Przyjmę więzienie jeśli baczenie miłosierne będzie,

ręce i nogi dam w okow srogi i serce zasiędzie.

Lecz jeśli mało, więc wszytko chciało i z duszą na wieki

wolno osadzić, lub śmiercią zgładzić, lube mi są męki.

Bo za tę winę, choć stokroć zginę przez rozliczne męki

śmierc mi nie sroga i owszem droga będzie z twojej reki.

A na swym grobie rozkażę sobie te napisać słowa:

tego zabiła, w ten grób wprawiła śliczna białogłowa.

Szczęsny z tej miary iż odniósł dary choć krwawego boju

niechże wiecznego i szczęśliwego zażywa pokoju.^[1]