Oni myśleli, że już na okopach

Historii – nogą tratują po chłopach:

I że jednego zabrakło szlachcica

W Ojczyźnie całéj...!

Amarantowa że zdmuchniona świéca;

Że nie zostało nic... tylko lewica.

A wiatr od Azji tętni i pośwista:

„Gdzież ideały?”

Ale Sybilla dziejów jest przeczysta –

Duch niepoprawny wciąż Idealista,

Więc dość mu nieraz jednego człowieka,

Co prawd nie kryje.

I wybrał Ciebie on – od wieków-wieka

Słynny Sariuszu!... Ciebie, bez korony

Królującego, nazwał duch: miliony...

A wiatr, od Azji poświstując, szczeka:

„Historia żyje!...”^[1]