Nad terytorium, którym władasz zapadł już zmierzch

Ciemne chmury okleiły chore twarze

Niezrozumiały bełkot ulic dobiega cię

Znów wyrywa z pałacowych marzeń

Śniąc o rodzinach brudnych ludzi wciąż czujesz wstręt

Nie chcesz wierzyć, że ktoś może płakać

Chcesz, by rządził twoją ziemią radosny śmiech

Gdy sny władcy znów rozpoczną atak

Na terytorium, którym władasz, runął już deszcz

Ktoś na niebie skreślił krwawy łuk

Szalony płomień objął słomę cuchnących strzech

By z twej ziemi zetrzeć cały brud.