Na liściu znak, na lusterku ślad

Pamiętasz?

Biały dach, rozwidlenie dróg, obietnicę słów

Pamiętasz?

Serce złapane w przewodów sieć

Misterium – światło i dźwięk

Ty złapany w szeptów mych misterium

Gdy błagam Ciebie – ŻYJ!

Umiera sens, gaśnie czas

Ból jest mym chlebem

Nagi strach tnie bez słów

Gdy ja – między piekłem a niebem, bez Ciebie

Zaklęty śpisz, nieruchomo

Piję serca szept

Gdy klęczę z głową na Twojej piersi

Bo słyszę Cię tylko tak

Zaklęty śpisz, nieruchomo

Piję serca szept

Gdy klęczę z głową na Twojej piersi

Bo słyszę Cię tylko tak

Oddech złapany w przewodów sieć

Misterium – światło i dźwięk

W misterium mych szeptów złapany

Nie zostawiaj mnie! Błagam na kolanach

Kiedy śpisz

Gdy czas i cały nasz świat kamienieje

Między piekłem a niebem

Teraz ja pobiegnę do Ciebie

Znów otuli nas czerwony szal

Bezradność... Na nią nie znam broni...

Nadzieja? Nadzieja ją przegoni?

Mówisz do mnie? Tak?!

Nie... to chyba wiatr, aparatu szum

Kochany? To Ty? Mów, jeszcze mów!

Pobiegnę za Tobą! Pamiętasz?^[1]