Żyjemy wśród zamętu

I braku sentymentu

Tu sztuczny śmiech

Tam znów sztuczne łzy

Obłuda, fałsz – to są życia gry

Miłości szczerej nie ma

Epoka kłamstw, krzywd i mąk

Nikt nie jest sobą

Czas rządzi tobą

Okrutna obojętność w krąg

Jedynie serce matki

Uczuciem zawsze tchnie

Jedynie serce matki

O wszystkim dobrze wie

Dać trochę ciepła umie

I każdy ból zrozumie

A gdy przestaje dla nas bić

Tak ciężko, ciężko żyć

Najlepsi przyjaciele

Dać mogą smutku wiele

I wiedz, że najbardziej wierny ci

Zapomnieć cię może, wierzaj mi

Umarły poświęcenia

Egoizm dziś władzę ma

Nieszczerość rządzi

A ludzkość błądzi

Chłód w każdym kącie cicho łka^[1]