Siadaj–ze, siadaj Maryś kochanie,

juz–ci koniki pozaprzęgane.

  Już koniki stoją w wozie,

  już nama płac nie pomoże,

    Maryś kochanie.

Jakże ja z wami będę siadała

  kie‘m się z tatulem nie pozegnała.

  Zostań z Bogiem i ty ojce,

  bywały tu za mnie goście,

  Teraz nie będą.

/Podobnie z matką, bratem, siostrą/

Jakże ja z wami będę siadała

kiedym się z oknami nie pozegnała.

  A zostańcie i wy okna,

  Com bywało warkoc plotła,

   teraz nie będę.

  A zostańcie i wy progi,

  com zwijała o was nogi,

   teraz nie będę.^[1]