Lato wybuchło z całych sił

W knajpach dziewczęta piją sok

Chłopcom nie było nigdy wstyd

Poprzez dym chwytać ich młody wzrok

Droga wymyka się spod stóp

Miasto przechyla się przez mrok

Meteoryty suną w dół

Rozmyła się w kolejną noc granica snu

W niedorzeczności naszych ciał

W zaprzepaszczonej ciszy serc

Doczekaliśmy wrzasku dnia

Taki wstyd zdarza się tylko raz

Za kryształową ścianą słów

Za nieprzebytym lasem kłamstw

Chowa się ze mną dobry duch

Pod niebem wiatr pogania los zatacza łuk

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść, tak trzeba, tak trzeba

Doskonale znika czas

Doskonale i nie ma nic

Jeszcze dalej idę sam

Jeszcze dalej trzeba iść, tak trzeba, tak trzeba...^[1]