Gotuję się jak wulkan

Głęboko we mnie ryczy lew

Którego miejska dźungla

Zwabia do tych samych miejsc

Śladami nocy szukam

I Ty pewnie tropisz mnie

Dzieli nas sekunda

By poniósł naturalny zew

W ogień, czy widzisz go w sobie

Wróć do źródła

Mieszka bowiem tam prawda o Tobie

Ślad po pazurach

Sierść!

Wybudzony dziki zwierz

W kosmatej głowie

Myśli jak Cię mieć

Zjeść!

Widzę, że chciałbyś też

Ale samymi oczami nie najemy się

Schowany gdzieś w instynktach

Spokoju nie da wilczy głód

Wpadamy w jego sidła

Bo trafia w nasz czuły punkt

Stajemy cali w iskrach

Rytualny taniec trwa

Jak u plemion Indian

Jedyne, co łączy nas

To ogień, co we mnie i w Tobie

Echo źródła

To my, potomkowie

Drapieżni w sobie

Pierwotna dusza

Sierść!

Wybudzony dziki zwierz

W kosmatej głowie

Myśli jak Cię mieć

Zjeść!

Widzę, że chciałabyś też

Ale samymi oczami nie najemy się^[1]