Miła ma, światłość księżycowa

W sercu twym spoczywa we śnie

Tak bym chciał przed burzą się schować,

Gdzie światła śpią w sercu na dnie.

Znikną tam wszystkie niepokoje;

Przyjmij mnie, znów kołysać chciej

Me smutne serce, myśli moje,

Ciszę twoją daj duszy mej.

Może kiedyś głowę swą złożę,

O miła u stóp twoich znów,

Ty piosenkę mi zanucisz może.

Nasz poznam los z cichych jej słów.

I z oczu twych w te marzeń chwilę,

Z drogich oczu twych pełnych lśnień

Wciąż będę pił twych pieszczot tyle,

Może w sercu mym zniknie cień.^[1]