Nad mym oknem gwiazdy lśnią

w noc i gwiazdy płynie dom,

jak zabronić płynąć łzom,

jak przeżyć dzień?

Kiedy mi Cię odda świat

za tę rozpacz dni i lat,

ciągle w uszach moich drży

kroków Twych cień.

Powrócisz znów ja wiem, na jawie czy w śnie

i złączy nas ten smutny walc, jak w tamte dnie.

Przeminie złe, gdy Cię przy sobie mam znów;

płyniemy w krąg, słuchamy serc nie trzeba słów.

Przy sobie mnie znowu masz, jak dawniej walc dźwięczy nasz.

Niech mija czas, a my wśród tych samych gwiazd

płyniemy w noc, nad nami miłość trzyma straż.

Milion smutków, milion lat,

miedzy nami rzucił świat,

czy nam odda to co skradł,

czy złączy nas?

Może znów nas porwie w dal,

ten jedyny smutny walc,

i zegary ruszą wstecz

w stracony czas.

Powrócisz znów ja wiem, na jawie czy w śnie

i złączy nas ten smutny walc, jak w tamte dnie.

Przeminie złe, gdy Cię przy sobie mam znów;

płyniemy w krąg, słuchamy serc nie trzeba słów.

Przy sobie mnie znowu masz, jak dawniej walc dźwięczy nasz.

Niech mija czas, a my wśród tych samych gwiazd

płyniemy w noc, nad nami miłość trzyma straż.^[1]