Śniezek drobno prósy

za oknem na dworze,

|: my se tu przyńdzimy

nitecki, mój Boze. :|

Któro se ukryńci,

na wrzeciuno zwijo,

|: spoziro na chłopca,

bo mu troche sprzyjo. :|

Jo Janecka lubie

i un mu tyz sprzyjo,

|; zawsze tu wstympuje,

domecku nie mijo. :|^[1]

|: Śniezek drobno prósy

za uoknym na dworze, :|

|: my se tu przyńdzimy :|

nitecki, mój Boze.

|: Któro se ukryńci,

na wrzeciuno zwijo, :|

|: spoziro na chłopca, :|

bo mu troche sprzyjo.

|: Jo Janecka lubie

i un mi tyz sprzyjo, :|

|: zawse tu wstympuje, :|

domecku nie mijo.

|: Kryńć mi sie, nitecko,

równiutko i długo, :|

|: Janek mie zabierze, :|

nie bede juz sługom.

|: Dziewcyna marzyła

o scyńściu, mój Boze, :|

|: Janek w świat odjechoł, :|

mróz ścisnoł na dworze.

|: Przesła wiosna, lato

i schodzi juz zima, :|

|: Mania popłakuje, :|

przyndzie u kumina.

|: Słunecko z chmur wysło

i ciepłym ogrzało. :|

|: Janek wsed do izby, :|

Mani sie coś stało.

|: Upadła zemdluno

i zycie swe kuńcy, :|

|: tyle tylko rzekła: :|

„tam nos Bóg połuncy”.

|: Nitecki sie krynco,

woda w rzykach płynie, :|

|: nikt nie wspumni wincy:

o bidny dziewcynie.^[1]

Śniezek drobno prósy

za uoknym na dworze,

my se tu przyńdzimy

nitecki, mój Boze.

Któro se ukrynci,

na wrzeciuno zwijo,

spoziro na chłopca,

bo mu troche sprzyjo.

Jo Janecka lubie

i un mi tyz sprzyjo,

zawse tu wstympuje,

domecku nie mijo.

Kryńć mi sie, nitecko,

równiutko i długo,

Janek mie zabierze,

nie bede juz sługom.^[1]