Święta miłości Ojczyzny i chwały,

I Ty coś przez Alpy, przez Nilowe źródła,

Przez rozdąsane Atlantyku wały,

Z walki do walki nasze hufce wiodła.

/Kiedy my legniem dla miłej krainy,

Prosimy Ciebie, prowadź nasze syny./bis

Skąd płynie Wisła, polskich rzek królowa,

I kędy Karpat skałami się jeży,

Gdzie tylko ojców naszych doszła mowa,

Całe to państwo do ciebie należy.

/Kiedy my legniem dla miłej krainy,

Sławo! Ty panuj nad naszymi syny./bis

W kim dusza czarna i umysł nieprawy,

Niech się dla zysków Ojczyzny wyrzeka,

Lecz miłość kraju, swobody i sławy,

Była Polaków znamieniem od wieka.

/Kiedy my legniem dla miłej krainy,

Polsko, dla ciebie rosną nasze syny./bis

Ziemio kochana! Której żyzne błonie

Przodkowie krwi swej nabyli okupem,

Pogrzeb nas lepiej wszystkich w swojem łonie,

Niźli masz zostać nieprzyjaciół łupem.

/Legniemy wszyscy dla miłej krainy,

Niech tylko Polskę mają nasze syny./bis^[1]