Patrzcie, jak liczne mają wojska wrogi,

Błyszczą ich bronią góry i doliny –

Lecz orzcie ziemię ojcowie bez trwogi,

Nie tak to łatwo zwalczyć wasze syny.

/Postępuj śmiało w ogień młodzi mężna,

Poznają oni jak Polska potężna./bis

Nie my Ojczyzny podpory ostatnie –

Idą za nami jeszcze szyki bratnie.

Zewsząd pod nieba kurzawa się szerzy,

Taki tłum idzie Sarmackich rycerzy.

/Postępuj śmiało w ogień młodzi mężna,

Poznają oni jak Polska potężna./bis

Przełamuj tylko dumnych wrogów szranki;

Że krew wam płynie, nie dbajcie młodzianie,

Są nasze matki, siostry i kochanki,

One o naszej już tam myślą ranie.

/Postępuj śmiało w ogień młodzi mężna,

Poznają oni jak Polska potężna./bis

Wszak kto i legnie na Ojców przestrzeni,

Dni swych nie skończy – na lepsze zamieni,

Wszystkie na szali Przedwiecznego Pana,

Przeważa grzechy krew Ojczyźnie dana.

/Postępuj śmiało w ogień młodzi mężna,

Poznają oni jak Polska potężna./bis^[1]