Przyjechali hej ułani z wojny,/bis

Pytali się o nocleg spokojny./bis

I znaleźli gospodę spokojna,

Pytali się o Marysię strojną.

A czyście jej nie widzieli w polu,

Jak czyściła pszeniczkę z kąkolu.

Hej to ona o weselu myśli,

Gdy pszeniczkę tak z kąkolu czyści.

I jechali przez wszystkie zagony,

Aż przybyli do samej, do onej.

A ona ich pięknie przywitała,

I każdemu upominek dała.

A pierwszemu rozmarynu wieniec,

Bo to był dziewczęcia ulubieniec.

A drugiemu miłości gorączkę,

A trzeciemu obrączkę na rączkę.

A czwartemu kijem smarowanie,

Bo nie wierzył w dziewczęcia kochanie.

A piątemu jeleniowe rogi,

Bo był stary i miał krzywe nogi.^[1]