Czasem gdy gaszę światła

I w zmierzchu patrzę szarość

I wraca myśl niełatwa

Odpowiedz czym jest starość

Trudne pytanie fakt

Odpowiedź zaś brzmi tak

Kolejny wiosenny śnieg

Do morza popłynął Wisłą

Starość to nie jest wiek

Starość to stan umysłu

Kolejny misterny ścieg

Drzewom korony pozmieniał

Starość to nie jest wiek

Starość to punkt widzenia

A życie jest tak ciekawe

I taką treść ma i formę

I umie być tak jaskrawe

Tak piękne tak niepokorne

Że każdym z życia kolorów

Ubieram się od początku

I dokonuje wyboru

Wybieram coś na pamiątkę

Czy jabłoń była słodsza

Ptak fruwał bardziej szparko

Kiedy ja byłam młodsza

I gdy nosiłam warkocz

Może to prawda lecz

Jest jeszcze inna rzecz

Zielony wiatr z nieba zbiegł

Zielonym zaśpiewał listkom

Starość to nie jest wiek

To zimna myśl

Ze wiesz wszystko

Otoczył blask chmur i brzeg???

Za nią wyruszył w pościg

Starość to nie jest wiek

To długie dni bez radości

A ja swe szanse oceniam

Błyszczy w pasjansie król karo

I myśli stan punkt widzenia

U mnie nie zmienia się w starość

Bo ja wśród barwnych różności

W życiu jak w sklepie za szybą

Umiem nie wybrać starości

A przecież starość to wybór^[1]