Czy to są schody

Czy to wielki przeszkód tor

Do nieba sezonowych gwiazd?

Bierzesz gitarę

I opuszczasz jedną z nor

Gdzieś w jednym z bezimiennych miast

Tak się zaczyna bieg

W scenerii ciągle podłej

Dokoła sztuczny śnieg

Brodłej, swojski Brodłej

Pniesz się do góry

Nagle słyszysz dziwny szmer

Ktoś tuż za tobą ciągle lazł

Z pozycji słusznych

Robi z ciebie wała kier

Przegraną kartę w walce klas

I to jest właśnie to

W scenerii ciągle podłej

Nieustający show

Brodłej, swojski Brodłej

Rozbłysły światła

Osiągnąłeś to co chcesz

Panienkom lecą łzy jak groch

Jesteś na szczycie

I nareszcie dobrze wiesz

Jak może być wysoko DNO

I tak do końca grasz

W scenerii ciągle podłej

Co chciałeś to i masz

Brodłej, swojski Brodłej^[1]