Pustą, samotną drogą,

Z sercem ciężkim od win,

I ze spuszczoną głową,

Szedł marnotrawny syn.

Wróć synu, wróć z daleka,

Wróć synu, wróć Ojciec czeka.

I wychodzi na drogę i wygląda stęskniony,

Czy nie wracasz do domu,

Tyle razy odchodzisz,

I powracasz skruszony,

A On zawsze dla Ciebie,

Ma otwarte ramiona.

Roztrwoniłeś swą miłość,

Z pustym sercem powracasz,

A On tobie przebacza.

I wychodzi naprzeciw serce Ojca zbolałe,

Wreszcie synu wróciłeś, tak czekałem.

Wróć synu, wróć z daleka,

Wróć, synu wróć, Ojciec czeka.

Wróć, jeszcze czas, nie zwlekaj,

Jak długo jeszcze każesz czekać.^[1]