We dwoje – tylko ty i ja

Szabadabada,

We dwoje – senne cienie dwa,

Szabadabada,

We dwoje – choć dokoła mgła,

Szabadabada,

Płyniemy razem do brzegu dnia.

We dwoje – póki miłość trwa,

Szabadabada,

We dwoje – pijmy czas do dna,

Szabadabada,

We dwoje – chociaż w oczach łza,

Szabadabada,

Lecz świt nam nową nadzieję da.

Nie mamy nic, oprócz marzeń,

Których nikt nie może zabrać nam.

Sami, obok zdarzeń,

Spoglądamy w twarze

Obcych ścian...

We dwoje – ile to już lat,

Szabadabada,

We dwoje – czas zaciera ślad,

Szabadabada,

We dwoje – nie wie o nas świat,

Szabadabada,

A my samotni w szaleństwie dat.

Miłość – niemodny gest,

Miłość – a dla nas to jak wielki rejs

Przez pustynie serc,

Miłość – jak wiosenny deszcz,

Jak jesienny zmierzch,

Miłość, która dzień po dniu

Dzieli czas na pół,

Miłość, której nie zna nikt,

Tak jak ja i ty –

– Ja i ty...^[1]