Afisz prosi mnie do środka

tam przyjemność ma mnie spotkać

wejdę więc bo lubię cuda

może coś się przeżyć uda

w pierwszym rzędzie sobie siądę

nikt mi nie zasłoni rondem

ile się napatrzę moje

takie właśnie życie to jest.

Ty lucky man

do mnie nie mów przecież ten

mój szary świat

słów tych być nie może wart.

Jadą auta różnej marki

wysiadają marynarki

wysiadają piękne suknie

chyba mnie grom jasny stuknie

bolą oczy od przepychu

a ty zdychasz gdzieś na strychu

dobrze że jest jeszcze kino

i czerwone tanie wino

Ty lucky man...

Kiedy znów wybuchło światło

przeraziło mnie co zaszło

on jest krtań poderżnął nożem

bo puszczała się nad morzem

i co teraz z tą fortuną

dożywocie mu dosuną

jej majątek zbędny w glebie

nie wykupi miejsca w niebie.

Ty lucky man

do mnie mów bo przecież ten

mój szary świat

piękny jest i wiele wart.^[1]