Szli tędy ludzie biedni, prości

(widziałem ich)

bez przeznaczenia, bez przyszłości

(widziałem ich, słyszałem ich)

Szli niepotrzebni, nieprzytomni,

kto ich zobaczy, ten zapomni

(widziałem ich, słyszałem ich)

Szli ubogiego brzegiem cienia

i nikt nie stwierdził ich istnienia

(widziałem ich, słyszałem ich)

Oni o nas, a my o nich

nic nie wiemy – tylko tyle

że bywają nagłe zmierzchy

i przychodzą pewne chwile

Oni o nas...

Szli tędy ludzie biedni, prości

(widziałem ich)

bez przeznaczenia, bez przyszłości

(widziałem ich, słyszałem ich)

Śpiewali skargę byle jaką

i umierali jako tako

(widziałem ich, słyszałem ich)

Już ich nie widzę i nie słyszę

Lubię trwającą po nich ciszę

(widziałem ją, słyszałem ją).^[2]