Prosisz mnie znowu, który to już twój list?

By ci odpisać, jeśli tylko bym mógł

Jakie postępy poczyniłem na dziś

W sztuce latania, najtrudniejszej ze sztuk

Co rano windą wjeżdżam prawie na dach

Jest tu w osiedlu taki najwyższy blok

Codziennie myślę, patrząc z niego na świat

Co będzie, kiedy wreszcie zrobię ten krok

Ostatni krzyk, łabędzia nuta

I dalej nic w teatrze lalek

Ogólnie mówiąc – life is brutal

Poza tym wszystko doskonale

Wczoraj skoczyłem, miałem skrzydła jak ptak

Raz jeden w życiu każdy chyba to czuł

Ktoś nagle krzyknął: „Tak to każdy by chciał!”

Coś pochwyciło i ściągnęło mnie w dół

Ostatni krzyk, łabędzia nuta

I dalej nic w teatrze lalek

Ogólnie mówiąc – life is brutal

Poza tym wszystko doskonale

Ostatni krzyk, łabędzia nuta

I dalej nic w teatrze lalek

Ogólnie mówiąc – life is brutal

Poza tym wszystko doskonale

Poza tym wszystko doskonale^[1]