Twój wzrok spod rzęs omija mnie,

Już wiem, że to źle wróży nam...

A tam za oknem znowu deszcz

I noc kołacze już do bram.

Noc gorzka od łez,

Noc chłodna jak żal,

Noc gorzka od łez –

– Ta noc kołacze już do bram.

Ten dom już dawno nie jest nasz,

Choć sny dzielimy w nim na pół,

Choć wisi jeszcze w nim twój płaszcz,

Lecz prócz trosk nic więcej nie ma tu.

Noc gorzka od łez,

Noc chłodna jak żal,

Noc gorzka od łez –

– Ta noc kołacze już do bram.

Gdy świat zabłądzi znów pod dach,

Twój cień rozpłynie się we mgle

I tylko puste lustra ścian

Jak co dnia otoczą znowu mnie.

Noc gorzka od łez,

Noc chłodna jak żal,

Noc gorzka od łez –

– Ta noc kołacze już do bram.^[1]