Tysiące słów jest, a każde z nich inne

Są słowa smutne Słowa okrutne

Co serce ranią choć są takie winne

Posępne słowa, tak zimne i złe

Lecz kiedy razem jesteśmy we dwoje

W mą duszę wnika Twych słów muzyka

Bo takie dobre wszak usta są Twoje

I czarem słów Twych dziś serce me tchnie

Tak mało słów, a szczęścia tyle

Tak mało słów a w sercu skarb

słowa są zwiewne jak motyle

Zawisną tylko chwilę

Nim spłyną z drżących warg

Tak mało słów i tak ulata

Ich sens gdzieś w niezbadaną dal

Wszystko się dziwnie wiąże, splata

Gdzieś smutku cień się zatarł

I znika z serca żal.

Tysiąc słów jest, a każde jest inne

Są słowa znane Słowa kochane

Są takie proste i takie dziecinne

I dobre tak i beztroskie jak ty

Więc czemu dziś jeszcze raz mi nie skłamiesz

Miast słowa hardo Rzucać z pogardą

Choć dobrze wiem, że ty życie mi łamiesz

Pod biczem słów Twych serce wciąż drży

Tak mało słów, a łez jest tyle

Tak mało słów a tyle skarg

słowa są zwiewne jak motyle

Zawisną tylko chwilę

Nim z bladych spłyną warg

Tak mało słów i tak ulata

Ich sens gdzieś w niezbadaną dal

Wszystko bez sensu tak się splata

Wszystkie łzy tego świata

Nie zmyją słowa „żal”!^[1]