Nie żałuj mnie serdecznie tak,

bo na cóż mi ten żal,

w kochaniu, gdy szczerości brak

– czy warto ciągnąć bal?

W szufladzie tej,

gdzie trzymasz mnie,

porządek chcesz, to zrób,

ja wrócę tam, gdzie siostry dwie,

początek moich dróg.

Księżycu płyń, złe wody miń,

już na nas obu czas.

Wędrujmy tam, zmierzajmy tam,

tam, gdzie kochają nas.

Błyszczało się, śpiewało się

wśród koncertowych sal,

lecz kiedy los odbierze głos

– czy warto ciągnąć bal?

Na pierwszy znak, koledzy wszak

zadadzą drugi cios ..

Za sławą, gdy lekkości brak,

czy warto iść na stos?

Księżycu płyń, złe wody miń

już na nas obu czas.

Zmierzajmy tam, wędrujmy tam,

tam, gdzie czekają nas.

Bywało, że rzeźbiło się

kanapę, krzesło, stół.

Dziś prace te nie wchodzą w grę

i milczy serca pół.

Budowałbym większego coś,

Lub sięgałbym do gwiazd

mam siły dość, by znaleźć je

tam, gdzie kochają nas.^[1]