Ten typ nie był ciebie wart, Hermenegildo,

Obietnice zmienił w żart, Hermenegildo.

Zmaltretował ciało twe, garścią z głowy włosy rwał,

Zmiął, podeptał i na zmysłach szpetnie grał.

A przecież ja do ciebie lgnę,

Namiętność ta zabija mnie!

Za wspólne łoże, za lichy wikt,

Będę ci wierny jak dotąd nikt!

Ten typ z tobą dobrze miał, Hermenegildo,

Zawsze dostał to, co chciał, Hermenegildo.

Ciała twego wonny kwiat wiądł samotnie całe dnie,

A on z inną bez umiaru szlajał się.

A przecież ja do ciebie lgnę...

Ten typ musiał skończyć źle, Hermenegildo,

Wszak kto prasę czyta, wie, Hermenegildo,

Że kontakty z inną płcią, dzisiaj tam a jutro tu,

To przyczyny szalejących chorób „wu”!

I chociaż ja do ciebie lgnę,

Namiętność ta nie zwiedzie mnie!

Książeczką zdrowia pierw okaż się,

Dopiero potem posiądą cię –o-le!^[1]