Pora coś tam ogrodzić, usmażyć

wynagrodzić, utulić, pomarzyć

pora wrócić do własnych żon,

czernieje klon...

Pora wrócić do dawnych rachunków,

tych z gazownią i tych z Panem Bogiem

Pora wrócić do starych frasunków,

już zima za progiem.

Oj długie te nasze jesienie,

przedpokoje, przedsionki i sienie,

przed zimą ostatnie postoje,

niepokoje, spokoje....

Czas wyciągnąć obrączki z szuflady,

być gotowym na ważne narady

Pora zioła zaparzyć przed snem,

pogwarzyć z psem.

Pora dziecku powiedzieć, że tata

zaprowadzi je znowu do szkoły.

Wierz mi synku ty będziesz miał brata,

tak mówią anioły...

Oj długie te nasze jesienie,

przedpokoje, przedsionki i sienie,

przed zimą ostatnie postoje,

niepokoje, spokoje....

Do spiżarni już pora coś wrzucić,

żal wyżalić i smutki wysmucić,

na Sylwestra wykupić bon

dla żon, dla żon...

A gdy nazbyt zaboli to wszystko,

gdy zapłonie i skromność i pycha,

no to w końcu do wiosny już blisko,

już blisko do licha...

Oj krótkie te nasze jesienie,

przedpokoje, przedmurza i sienie,

przed zimą ostatnie postoje,

niepokoje, spokoje....

Oj krótkie te nasze jesienie,

przedpokoje, przedmurza i sienie,

przed zimą ostatnie postoje,

niepokoje, spokoje...^[1]