Jeśli świt i miłość znajdą cię,

To roztopią w twoim sercu lód,

Jeśli człowiek tylko chwilą jest,

Śpiesz się kochać, póki jesteś tu.

Bo ani wiatr,

Ani czas,

Nie da nam

Drugich szans!

Twoje życie jest jak mgnienie – wiesz,

Okruch szczęścia, potem zwykle w dół.

Co za sercem i sumieniem szło

Niekoniecznie kładło chleb na stół.

Powiał wiatr,

Zmienił czas,

Byle ktoś

Kochał nas!

To jest mgnienie,

Życia mgnienie, wielki dar,

Cud wyboru i marzenie tkwiące w nas...

I kochajmy za ten każdy dzień,

Za najgorszą świata pieśń,

Za to wszystko, co bolało tak,

Za odwagę, by to znieść!

Kiedy każą do tunelu wejść,

Gdy wypadnie ściągnąć czapki z głów,

Gdy zostanie po nas tylko pieśń,

To poproszę serce – zostań tu!

Tu gdzie wiatr,

Tu gdzie czas,

Tu gdzie ktoś

Kochał nas!

To jest mgnienie

Życia mgnienie, wielki dar

Wielkie kłamstwo i marzenie tkwiące w nas!

I kochajmy za ten każdy dzień,

Za najgorszą świata pieśń,

Za szaleństwo, za obłudny świat,

Za odwagę, by to znieść!

I kochajmy za następny dzień

Za najlepszą świata pieśń

Za pokorę, za cudowny świat,

Za odwagę, by to znieść!^[1]