Jeszcze zima chłodem wionie,

Jeszcze pola srebrzy szron,

Jeszcze nieraz chuchasz w dłonie,

Lecz powoli ciepłe płaszcze

Chcą czy nie chcą – idą w kąt.

Bo to już kwiecień,

Kwiecień plecień,

Zamieszanie w całym świecie!

Kwiecień plecień –

– Raz jak w zimie, raz jak w lecie!

Lecz dowody są już przecie,

Że to wiosna,

Że radosna,

Że powoli,

Że tuż-tuż!

Jeszcze drzewa wciąż nie wiedzą,

Czy się budzić już czy nie,

Ani zając, co pod miedzą,

Przestraszony, strzyże uchem,

Strzyże uchem całe dnie.

A to już kwiecień,

Kwiecień plecień,

Zamieszanie w całym świecie!

Kwiecień plecień –

– Raz jak w zimie, raz jak w lecie!

Lecz dowody są już przecie,

Że to wiosna,

Że radosna,

Że powoli,

Że tuż-tuż!

Jeszcze wciąż nieśmiałe słońce

Zerka nam ukradkiem w twarz,

Choć już w polu i na łące

Wyczekanych przebudzanek

Już najwyższy nadszedł czas.

Bo to już kwiecień,

Kwiecień plecień,

Zamieszanie w całym świecie!

Kwiecień plecień –

– Raz jak w zimie, raz jak w lecie!

Lecz dowody są już przecie,

Że to wiosna,

Że radosna,

Że powoli,

Że tuż-tuż!^[1]