Mija rok za rokiem,

Tak szybko, pospiesznie tak...

Biegną dni, znienacka pukając do okien

I czasu tu wciąż coraz mniej, bo za progiem

Czai się już

Wiara, że cud

Blisko jest, tuż,

Za moment, może już tam, za rogiem...

Pomyśl sam –

Już tylko miejsce przy stole,

To miejsce puste od lat,

Jedyny to ślad

Uczuć, co w nas

Czuwają wierne, od lat.

To puste miejsce przy stole

I kolędy tej ton,

Ton dźwięczny, jak dzwon –

– To polski nasz dom,

– To właśnie polski nasz dom!

W takim dniu, gdy gwiazdy

Za oknem wyglądasz znów,

Wtedy wiesz, jak blisko, jak blisko do prawdy,

Że bratem nam tutaj jest przecież każdy!

Dzisiaj, gdy Bóg

Rodzi się tu,

Byś i ty czuł,

Jak święta jest ta noc co nad miastem...

Pomyśl sam –

Już tylko miejsce przy stole,

To miejsce puste od lat,

Jedyny to ślad

Uczuć, co w nas

Czuwają wierne, od lat.

To puste miejsce przy stole

I kolędy tej ton,

Ton dźwięczny, jak dzwon –

– To polski nasz dom,

– To właśnie polski nasz dom!^[1]