To nie tak miało być,

Zupełnie nie tak,

Cały świat miał być nasz,

Tylko go brać.

Świat poszedł swoją drogą,

Zostawił nas,

Coraz rzadziej się śnią

Tęczowe mosty.

To nie tak miało być,

Zupełnie nie tak,

Ty i ja jedno drzewo,

Jedna w nas krew,

Ty w końcu poszłaś swoją drogą,

Ja inną drogę znam,

Czy się przetną, czy nie,

Jeden bóg tylko wie.

Może spotkam się

Tam, gdzie trafi każdy z nas,

Tam gdzie życie będzie snem,

Może spotkam się

Tam, gdzie w miejscu stoi czas,

Za sto lat, za rok, za dzień.

To nie tak miało być,

Zupełnie nie tak,

My i wy, mur bez skazy,

Kryształ i stal,

Przemalowani, podzieleni,

Na dobrych i złych,

Na siebie warcząc jak psy,

Żyjemy tak tyle dni.

Może spotkam się

Tam, gdzie trafi każdy z nas,

Tam gdzie życie będzie snem,

Może spotkam się

Tam, gdzie w miejscu stoi czas,

Za sto lat, za rok, za dzień.

I zobaczysz będzie czas,

Żeby śpiewać, żeby grać,

Tam, gdzie każdy z sobą jest.

Może spotkam się

Tam, gdzie każdy sobą jest,

I zobaczysz będzie czas,

Żeby śpiewać, żeby grać,

Za sto lat z rok za dzień.

Ja idę swoją drogą

Ty swoje drogi miej

Czy skrzyżują się ze sobą,

Jeden bóg tylko wie.

A więc rękę mi daj

I spotkajmy kiedyś się,

Tam, gdzie każdy z sobą jest,

I zobaczysz będzie czas,

Żeby śpiewać, żeby grać,

Za sto lat, za rok, za dzień.^[1]