Nieświadom smutków w miłym serca szale

Zagrzany chwałą rycerz szedł na wojnę

Kochanki myśli kojąc niespokojne,

Tak o miłości śpiewał i o chwale.

Ref.: Ojczyzno, Tobie ramię,

A serce dałem lubej

Kłaść za was życie, w śmierci szukać chluby

To jest prawego towarzysza znamię.

Na polu sławy wierny rycerz w zbroi

Z pałaszem w ręku z głową zasłonioną

Nad swoią zawsze duma ulubioną

I serca żałość tym śpiewaniem koi

Ref.: Ojczyzno, Tobie ramię...

Wojownik w boju przeciwnikom srogi

Naciera mężnie na nieszczęsne wrogi,

Lecz choć morderczym ogniem krew rozlewa,

O chwale zawsze i o lubej śpiewa

Ref.: Ojczyzno, Tobie ramię...

Synowie niebios, kochankowie ziemi,

Niedługo bawią między śmiertelnemi

Towarzysz dzielny poległ w pięknej chwale,

Lecz w samej śmierci jeszcze śpiewał stale

Ref.: Ojczyzno, Tobie ramię...^[1]