Jedno słowo, krótkie: „wybacz” –

– Któż je dzisiaj zna?

Zarzucone gdzieś wśród zdarzeń i dat...

W przemijaniu nieustannym

Gubią nam się sny

A zostaje tylko żal i więcej już nic.

Biegną lata jak złudzenia,

Które porwał wiatr

I odpływa w dal nadzieja sprzed lat.

Już nie chcemy, nie umiemy

Zdobyć się na gest,

A milczenie które trwa jest gorsze od łez.

Gdyby tam wrócić

I oczu nie smucić,

Dopóki jest jeszcze czas...

Gdyby to słowo

Odnaleźć na nowo

Choć raz...

Gdyby tam wrócić

I z serca wyrzucić

To wszystko, co boli nas,

Bo tu przecież każdy kąt

To nasz dom.

Jeśli jeszcze potrafimy

Wyrwać z siebie złość,

Może da się nazwać życiem ten los.

Może warto skleić w jedno

Okruszyny słów,

Nim kolejny gorzki dzień przekroczy nasz próg.

Gdyby tam wrócić... etc.^[1]