Tu na Sybirze gdzie śnieg wielki wieje

Tu polski naród uwięziony jest

Nigdy tu nigdy śnieg nie topnieje

Zawsze mróz srogi i zimno jest.

I my Polacy cierpieć musimy

Znosimy zimno nędzę i głód

I tak gorąco Boga prosimy

By wyswobodził ten Polski lud.

Gdzie nas wieziono straszna ciemnota

Kościołów nie ma w krainie tej

O Boże otwórz nam dawne wrota

Byśmy wrócili do Polski swej.

O Matko Boska Polskiej Korony

Do Ciebie wznosimy modły gorące

Pociesz ach pociesz naród strapiony

Spraw niechaj zaświeci nam słońce.

Bo gdy nam przyjdzie wiecznie tu być

Wolimy padnąć śmiercią okrutną

Nie w tej ciemności pogańskiej żyć

Jest nam tu bardzo ciężko i smutno.^[1]