Wariant 2
StrzałkaO jakże piękna jesteś ojczysta mowo,
rodziców mowo.
Ileż dzięki tobie jam zrozumiał
rzeczy na tym świecie!
Najpierw w tym języku, kołysząc
do wtóru, śpiewała mi matka,
a potem babcia prawiła malcowi
opowieści rozmaite.
Mowo ojczysta, tyś mi od najmłodszych
lat pomogła pojąć radość
I duszy ból, gdy w oczach robiło się
ciemno, mroczniało jasne światło.[1]
Wariant 3
StrzałkaHow beautiful you are, my mother
tongue, the language of my parents.
How many things in this world I have
understood thanks to you!
At first, my mother was singing in
this language while rocking me
and then my grandma was telling
different stories to the little boy.
The mother tongue, you were helping me to
understand a joy since my earliest years
And a pain of the soul, when eberything
went black for me, a bright light
were getting dark.[1]
1. |
Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” |
