Stoń kwile nie śpies sie, weżze mnie za ręke

Polećmy ku Tatrom, jak te orły wolne

Skrzydła mos – łozwiń je, nie spadnies nie bój sie

Pożryj ino w góry na jasnom zornice

Ni ma casu na miłość

Ni ma casu na radość

Ni ma casu na prowde

Ka dziś jest Twoja wolność

Pij wode ze żródła, hartuj rozum, duse

Musi mróz przetrzymać ozpolone serce

Stoń kwile podumoj, obeżryj sie za sie

Po co zyjes cłeku, na tym marnym świecie

Bedzies mioł cas na miłość

Bedzies mioł cas na radość

Bedzies mioł cas na prowde

I nońdzies swojom wolność.^[1]