Twych słów brutalną ścisłość

Świat określi i podliczy

Dziękuję, oberżysto! –

Wiem już teraz, żem w stolicy

Wiem teraz, żem w stolicy

Długośmy podróżowali

By się w pępku świata znaleźć

Pięknie nas tu powitali –

Pławić się będziemy w chwale

Mam doprawdy wrażeń w bród –

Wrogi zgiełk, zgnilizny smród

Żegnaj wolne wędrowanie –

Słońce wzgórz i cieniu dolin

Czeka nas upiorny taniec –

Życie w lęku i w niewoli

I w lęku, i w niewoli

Samiśmy pragnęli tego

Bo nas korci grosz i sława

Niech nas aniołowie strzegą

Kiedy zacznie się zabawa

Kto mi teraz poda dłoń

By wprowadzić mnie w tę toń?^[1]