Nie pytaj mnie gdzie naszych rozmów zmienne tła,

Nie liczę strat, bo pamięć zmienia się jak ja.

Już odrzuciłam w nicość

Królestwo złotych łez

Znów, wszystko przede mną jest.

Nie boli już daleka przyjaźń z tamtych lat,

Znów kocham tak, jakby się dzisiaj zaczął świat.

Więc przetańczmy noc w milczeniu i weźmy co nam da

Noc krótka i chwila ta.

Bo ty i ja to serca dwa,

Ślub jeden wesela dwa.

Dom wspólnych nut

I ciepły chłód,

To wszystko, co kocham tak.

Już cały zgiełk jest gdzieś daleko a nie w nas.

Więc pragnij mnie, by tylko dla nas płonął czas.

Ja królowa tęsknot schody do nieba wzniosę ci

Lecz musisz wciąż wierzyć mi.

Bo ty i ja to serca dwa,

Ślub jeden wesela dwa.

Dom wspólnych nut

I ciepły chłód,

To wszystko, co kocham tak i kochać będę.

Bo ty i ja to serca dwa

I tyle wspaniałych szans.

Jawy i sny, miraże i pożar serc

I parę łez, bo miłość umiera raz.^[1]