O pozwól, pozwól Ty jeden, Ty jeden

by na Twem sercu wypłakała łkania

co od lat tylu zaległy mi w łonie

i wszystkie bóle, ciemne pożądania.

Ach tak mi łez potrzeba.

O pozwól, pozwól na twej piersi drżącej

abym spoczęła głową umęczoną

niby trwożliwy ptak pod ciepłem skrzydłem,

jak róża ścięta z więdnącą koroną.

Tak mi potrzeba ciszy.

O pozwól, pozwól w twe młodzieńcze czoło

bym wpiła usta rozpalone moje,

bym wyszeptała to jedyne słowo,

które na mgnienie skuje nas oboje

Tak mi potrzeba kochania.^[1]