Tyle mamy twarzy,

Tyle marzeń,

Kiedy rzeką zdarzeń

Ruszamy w rejs.

Tyle mamy twarzy,

Tyle marzeń

I coś nam wciąż każe

Przed siebie biec.

Z nadzieją w oczach wstajesz skoro świt

I tak jak co dzień znowu ruszasz w drogę.

Sam siebie pytasz, czy to właśnie dziś

Zamieniasz życie w kolorowy film?

Zaglądasz w oczy wiecznie pustych bram

I w zakamarki dobrze znanych ulic,

Gdzie dom przy domu jakby taki sam,

Gdzie czas przystanął i w bezruchu trwa.

Tyle mamy twarzy...

Nie czas, nie pora na gniew i łzy,

Na dzisiaj żal i tak niewiele znaczy.

Nie czas, nie pora, by z losu kpić,

Nie bark nam sił i to już wystarczy.

Nadziei wiele jest jeszcze w nas,

Trzeba w jej twarz co dnia ufnie patrzeć.

Nie czas, nie pora na gniew i łzy,

Na dzisiaj żal i tak nic nie znaczy.

Tak ciągle czekasz na swój wielki dzień,

W bezpiecznym cieniu chowasz się przed światem.

Zgubione wczoraj skreślasz jak zły sen,

Nieznane jutro widzisz jak przez mgłę.

A gdy noc mija, wstajesz skoro świt

I tak jak co dzień znowu ruszasz w drogę.

Sam siebie pytasz, czy to właśnie dziś

Zamieniasz życie w kolorowy film?^[1]