Wszystko to, co było,

Zgaśnie, zmilknie w nas

I największą miłość

W banał zmieni czas.

My jak na wodzie ślad

A po nas ledwie wiatr

I milczenia krzyk

I bezdomne łzy.

Dziś w teatrze marzeń

Wielka rewia serc

Jeszcze wierzyć każe

W to, co złudą jest.

A my jak echo słów,

Jak noc po trudnym dniu

I spóźniony żal

I ostatni bal.

Tylko deszczu garść

I rozstań gorzka mgła,

Tylko drżenie warg

I chłodna cisza ścian –

– Nie zostaje nic, więcej nic w bagażu dni!

Tylko deszczu garść

I rozstań gorzka mgła,

Tylko drżenie warg

I chłodna cisza ścian –

– Nie zostaje nic, więcej nic w bagażu dni!

Nic – więcej nic! Nic – więcej nic!

Przeszłość jest czekaniem

Na spełnienia kadr,

Na coś, co się stanie

Niespodzianie tak.

A gdy nadejdzie już

Czas do utraty tchu,

Chwilę ledwie trwa

I zostawia nas.

Tylko deszczu garść

I rozstań gorzka mgła,

Tylko drżenie warg

I chłodna cisza ścian –

– Nie zostaje nic, więcej nic w bagażu dni!

Tylko deszczu garść

I rozstań gorzka mgła,

Tylko drżenie warg

I chłodna cisza ścian –

– Nie zostaje nic, więcej nic w bagażu dni!

Nic – więcej nic! Nic – więcej nic!^[1]