Druga pięć nad ranem, wracam skonany

Za wcześnie na poranną kawę,

Za późno na kolację

Myśli bezładne, jeszcze zanim padnę

Odsłuchuję, kto się nagrał dziś na sekretarce

Dzwoni Halina, Gliwice, Radio „Flash”

Koncert w poniedziałek, czy mam wolny czas?

Tanie mieszkanie tonie w bałaganie

Z resztą nie jest moje, tylko wynajęte

Do końca listopada

Nic mnie tu nie trzyma, żona czy dziewczyna

Toteż w pół sekundy decyduję:

Pakuję się i jadę

Biorę stare jeansy i komplet nowych strun

Jadę na południe kosztem paru godzin snu

Nocą – spotkałem stare grono

Nocą – włączone mikrofony

Nocą – wkoło ciemno, a tu myśli jasne płoną

Nocą – zjechali przyjaciele

Nocą – nie myślałem, że tak wielu

Nocą – tym, co nie zasnęli, gram

Lata i chwile, wciąż ich tracę tyle

Za głupi, żeby zmądrzeć,

Za mądry by nie widzieć, ile tracę

Domy znajomych głoszą kult mamony

A ja nadal gonię sny, jak desperado

Zagubiony gdzieś na szlaku

Tylko czasem mi się zdaje, że w tym śnie nie jestem sam

Tłum bezsennych, zagubionych wokół siebie mam.^[1]