Zaplątany w światła wielkich miast,

Zimnych miast, szarych miast,

Dzień powszedni z czasem zmieniasz w żart,

Kiepski żart.

W obce dłonie składasz swoje sny –

– Dzisiaj tu, jutro tam.

No i zobacz, zobacz – nie masz nic,

Jesteś sam.

Nauczyłeś się na pamięć słów –

– Prostych słów, twardych słów,

Wiesz gdzie warto w oczy łgać jak z nut,

Tak jak z nut.

Gdzie przygarną, stawiasz zaraz dom –

– Ile masz takich miejsc?

Byle zgubić troski, przetrwać zło,

Przespać deszcz.

Uciec chcesz od ludzi,

Od radości i od łez,

Z dnia na dzień się łudzisz,

Że to życie jest.

Uciec chcesz od ludzi,

Od radości i od łez,

Z dnia na dzień się łudzisz,

Że to życie jest.

Wymyśliłeś sobie własny świat,

Śmieszny świat, obcy świat,

Bez upadków, wzlotów i bez wad –

– Żadnych wad.

W grę pozorów z sobą wiecznie grasz,

Jakbyś miał czasu dość.

W krzywym lustrze widzisz własną twarz,

Własny los.

Uciec chcesz od ludzi,

Od radości i od łez,

Z dnia na dzień się łudzisz,

Że to życie jest.

Uciec chcesz od ludzi,

Od radości i od łez,

Z dnia na dzień się łudzisz,

Że to życie jest.^[1]