Jest wiatr, co nozdrza mężczyzny rozchyla

Jest mróz, co szczęki mężczyzny zmarmurza

Jest taki mróz

Nie jesteś dla mnie tymianek ni róża

Ani też czuła pod miesiącem chwila

Lecz ciemny wiatr

Lecz biały mróz

Jest taki deszcz, co wargi kobiety odmienia

Jest blask, co uda kobiety odsłania

Jest taki blask

Nie szukasz we mnie silnego ramienia

Ani ci w myśli klejnot zaufania

Lecz słony deszcz

Lecz złoty blask

Jest skwar, co ciała kochanków spopiela

Jest śmierć, co oczy kochanków rozszerza

Jest taka śmierć

Oto na rośnych polanach wesela

Z kości słoniowej unosi się wieża

Czysta jak skwar

Gładka jak śmierć

Gładka jak śmierć.^[1]