Dziś, gdy wszystko mówić można,

O czym nam się śni,

Gdy zamilkła pieśń ostrożna

Już po wieczne dni.

Niech wysnuje głębia duszy,

W mroku śniony sen

I niechaj wszystkich nas poruszy

Hymn radosny ten:

Vivat wolne narody świata,

Vivat Francji Stanów lud!

Vivat Belgja, co cztery lata

Przez ruinę szła i głód!

Vivat Foch i Wilson,

Houver, Clemenceau!

Vivat ci, co po dniach krwawej walki,

Zwyciężyli zło.

Długo brnęły w krwi narody

Straszny wiodąc bój,

Aż do przymusowej zgody

Dłoń wyciągnął zbój.

Padła w proch prusacka pycha,

Tronów nadszedł kres,

Dziś szerzej każdy z nas oddycha,

Gdy kat świata zczezł!

Vivat Foch i Wilson,

Houver, Clemenceau!

Vivat ci, co po dniach krwawej walki,

Zwyciężyli zło.

Wwiodły nas ich wielkie czyny

Na wolności ścież

Dziś śród wolnych państw rodziny

My jesteśmy też.

Wielką Polskę wywalczyli,

A więc z głębi dusz,

Wraz hołd im w tej radosnej chwili

Ludu Polski złóż!

Vivat Foch i Wilson,

Houver, Clemenceau!

Vivat ci, co po dniach krwawej walki,

Zwyciężyli zło.^[1]