W drogę, już krzywi się horyzont

W drogę, wyprostuj ze mną go

W drogę, już buty w łydki gryzą

W drogę, do marszu tak się rwą

W drogę, choć nie ma jak u mamy

W drogę, na deser kurz i pył

W drogę, gdy chleb się zmienia w kamień

W drogę, kradziony widać był

Zaraz, zaraz - czy tam warto iść

By leniuchem, by leniuchem być?

Kto się boi, niech ze strachu drży

Już ruszamy

W drogę, po polach i po mostach

W drogę, nie robić wreszcie nic

W drogę, leniuchem warto zostać

Nawet gdy jesteś nim już dziś

Zaraz, zaraz - czy tam warto iść

By leniuchem, by leniuchem być?

Kto się boi, niech ze strachu drży

Już ruszamy w drogę

Wiem na pewno, że tam warto iść

Tam bez przeszkód można sobą być

Ja nie kłamię, kłamstwo nie ma nóg

Nie nadąży w drodze^[1]