W zamyśleniu, rozbieraniu świata

W deszczu strugach, gdy pod rynnę wpadasz

Pytasz jak to wszystko czytać...

Jeden raz, a kiedy szczęście na dłonie

Mocno chwycisz, nawet więcej może

Wzejdziesz wyżej nad nadzieję

Prowadzą nas i zwodzą tak

Jak mogą biec ku sobie, kiedy się mają rozejść

Kto taki los zapisał w liniach życia

W zamyśleniu i w kolorach wszelkich

Możliwościach nieodkrytych jeszcze

Czasem wszystko to przypadek

Wpadasz na mnie i podnosisz w oczy

Rozpalonych sto do czerwoności pragnień

Znowu trafisz na mnie...

Prowadzą nas i zwodzą tak

Jak mogą biec ku sobie, kiedy się mają rozejść

Kto taki los zapisał w liniach życia^[1]