Wszedłeś w me wyczekiwania,

wypatrzenia, dni przebytych,

w moje rozmarzenia.

I odeszłam razem z tobą,

cichą drogą, w stronę cienia.

Wszedłeś w me wyczekiwania,

wypatrzenia, dni przebytych,

w długie zamyślenia.

I odeszłam wtedy z tobą,

polną drogą, w stronę cienia.

W stronę lasu, w stronę cienia,

w stronę mego przeznaczenia.

W stronę naszej samotności, złotej zieloności.

Na ziemi okrągłej, niebieskiej,

jak szafir w nocy świecącej,

jesteśmy sami dla siebie

jak gwiazdy gdzieś spadające.

I pytasz widząc jak spada

głową w dół z nieboskłonu

czy spełnią się nasze marzenia,

twoje i moje pragnienia.

W stronę lasu, w stronę cienia,

w stronę mego przeznaczenia.

W stronę naszej samotności, złotej zieloności.

Na ziemi życie dającej,

jak oko stawu zielone,

przyszedłeś po mnie

w godzinie nieokreślonej.

Wszedłeś w me wyczekiwania,

więc odeszłam wtedy z tobą

naszą polną drogą.

W stronę lasu, w stronę cienia,

w stronę mego przeznaczenia.

W stronę naszej samotności, złotej zieloności.^[1]