– Wujku! Czy mogę zadać pytanie?

To bardzo ważne.

– Słucham kochanie!

Jakie pytanie?

Chciałbym je znać.

– Kogo najtrudniej jest grać?

– Wiesz nie myślałem dotychczas o tym.

Trudno jest grać króla

na tronie złotym,

trudno rycerza

i podróżnika,

trudno grać także

czarnoksiężnika.

Lecz coś ci powiem,

czego nikt nie wie:

Najtrudniej zagrać jest siebie.

– To prawda, wujku,

co mówisz mi?

– Ja odpowiadam – a pytasz ty.

– Wujku! Czy mogę zadać pytanie?

To bardzo ważne.

– Słucham kochanie.

– Wiem, że masz więcej

ode mnie lat.

Jaki dorosły jest świat?

– To jest pytanie naprawdę ważne!

Dorośli stroją

miny poważne

Często wołają:

„Ja wszystko umiem!

Wszystko zdobyłem,

wszystko rozumiem!”

Lecz coś ci powiem,

czego nikt nie wie:

Najtrudniej zagrać jest siebie

– To prawda, wujku,

co mówisz mi?

– Ja odpowiadam – a pytasz ty.

– Wujku! Czy mogę zadać pytanie?

To bardzo ważne.

– Słucham kochanie.

– Ale się wstydzę!

– Wstydzi się, masz!

– Czy naszą piosenkę znasz?

– Naszą piosenkę?

Co za pytanie!

– Zaśpiewasz ze mną?

–Dobrze kochanie!

– La, la, la, la, la.

– La, la, la, la, la.

– La, la, la, la, la.

– La, la, la, la, la.

– Teraz, wujaszku, już pewno wiesz:

Dorosłych można nauczyć też!^[1]